سابقه و هدف نیازهای آموزشی دانشجویان، اهداف آن ها را از یادگیری مشخص نموده و موجب دقت بیش تر در برنامه ریزی و طراحی محتوای آموزشی می شود. یکی از این نیازها، دسترسی به کتاب های آموزشی مفید و با کیفیت است. این مطالعه به ارزیابی کتاب "زبان انگلیسی برای دانشجویان دندانپزشکی" توسط دانشجویان دندانپزشکی در سال 1397 پرداخته است. مواد و روش ها مطالعه حاضر مطالعه ای توصیفی مقطعی بوده و جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان دانشکده دندانپزشکی ساری بود که درس زبان تخصصی 1 و 2 را گذرانده بودند. ابزار مطالعه شامل پرسشنامه ای طراحی شده براساس مدل ارزیابی Sheldon و مدل تغییریافته کریمی و شامل 6 حیطه بود. داده ها توسط نرم افزار آماری spss ver. 24 تحلیل شدند. یافته ها در این مطالعه 123 نفر بررسی شدند. مقایسه میانگین نمرات هر یک از حیطه ها بر حسب جنس بیان داشت که تفاوت های مشاهده شده از نظر آماری معنی دار نبود. در حیطه های موضوعات عملی، مطالب مرتبط با اهداف درس، موضوعات زبان شناسی و ترتیب محتوای آموزشی میانگین امتیازات93/1± 83/8 وامتیاز کسب شده از سوالات مربوط به مسائل مرتبط با موضوع و طرح بندی دروس، 86/1± 93/12بود. در مجموع میزان رضایت دانشجویان نسبت به کتاب "زبان انگلیسی برای دانشجویان دندانپزشکی "متوسط بود. استنتاج به منظور افزایش یادگیری دانشجویان در تالیف کتب، ضمن توجه به ذهن اکثریت مخاطبین، کتبی با تصاویر و تمارین با اشکال مختلف و ازوسایل کمک آموزشی مثل فیلم و انیمیشن استفاده شود.

مقدمه: فرآیند آموزش زمانی مفید واقع می گردد که طی آموزش و یا پس از آن، اهداف مورد نظر محقق شده و یا نتایج نهایی فراهم گردد. کسب اطلاع در مورد کیفیت برنامه و میزان موفقیت و مفید بودن آموزش مستلزم ارزشیابی است. این مطالعه به منظور بررسی تطابق درمان های اطفال انجام شده توسط دانشجویان دانشکده دندانپزشکی یزد با موارد تعیین شده در کوریکولوم دندانپزشکی در سال 1401 تا 1403 بود. روش بررسی: پس از تهیه چک لیست محقق ساخته بر اساس موارد الزامی کوریکولوم دندانپزشکی و جمع آوری لاگ بوک های آموزشی بخش اطفال واحد های 1و2و3 عملی انجام شده دانشجویان در بخش اطفال توسط دانشجوی سال آخر آموزش دیده بود که تحت نظر متخصص دندانپزشکی اطفال بررسی شد و با آیین نامه آموزشی دندانپزشکی مصوب وزارت بهداشت و درمان وآموزش پزشکی مقایسه شد و میزان تحقق اهداف آموزشی مشخص شد. نتایج: وضعیت تطابق درمان های انجام شده توسط 149 دانشجو در 3 واحد بخش اطفال با کوریکولوم آموزشی از 1173 درمان انجام شده 364 مورد (31%) بود. میزان تطابق درمانها بر حسب نوع سهمیه ورودی، نوع واحد اطفال و نوع درمان انجام شده؛ تفاوت معناداری (05/0p<) داشت ولی جنسیت (617/0 P-value =) رابطه معناداری با میزان تطابق نداشت. نتیجه گیری: میزان تطابق کلی درمان ها نشان داد بخش قابل توجهی از درمان های انجام شده با الزامات کوریکولوم آموزشی همخوانی نداشتند. این مطالعه شکاف های قابل توجهی را در همسویی عملکرد بالینی و اهداف کوریکولوم آموزشی در بخش های کودکان دانشکده دندانپزشکی یزد نشان داد.

سابقه و هدف: فناوری اطلاعات کمک بزرگی در حرفه دندانپزشکی و فرایندهای آموزشی می باشد. این مطالعه به منظور ارزیابی میزان دسترسی، دانش و استفاده دانشجویان دندانپزشکی دانشگاه آزاد اصفهان از فناوری اطلاعات انجام گردید. مواد و روش ها: مطالعه مقطعی حاضر با روش نمونه گیری تصادفی-طبقه ای انجام شد. پرسشنامه محقق ساخته پس از تعیین روایی و پایایی، در بین 150 نفر از دانشجویان دندانپزشکی در کلیه سنوات تحصیلی توزیع گردید. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون های من ویتنی، ضریب همبستگی اسپیرمن و رگرسیون خطی استفاده شد. یافته ها: از بین دانشجویان %58/9 زن بودند. و 1/41 درصد مرد بودند. تنها %3/1 دسترسی به کامپیوتر نداشتند و %4 ایمیل شخصی نداشتند. اکثریت دانشجویان دسترسی خود به کامپیوتر (%67/1) و اینترنت (%70) را خوب ارزیابی کردند. میانگین نمره دانش فناوری اطلاعات دانشجویان (1/7± 11) با دامنه 14-7 بود؛ البته عمده افراد با سایت مرجع دندانپزشکی برای معرفی به افراد عام (%78/6) و سایت تخصصی رشته خود (%72/6) آشنایی نداشتند. در زمینه کاربرد عمومی، اکثر دانشجویان هر روز از شبکه های اجتماعی (%87/8) استفاده می کردند اما تنها %10/3 ایمیل خود را مرتب چک می کردند. در زمینه کاربرد حرفه ای، میزان استفاده روزانه از سایتهای تخصصی (%3/11) یا دانلود فایلها و فیلمهای آموزشی علمی (%12/7) بسیار پایین بود. هرچه دانش و کاربرد عمومی فناوری اطلاعات افراد بالاتر بود کاربرد حرفه ای بالاتری را نشان دادند (0/05>P). نتیجه گیری: دسترسی دانشجویان به ابزارهای فناوری اطلاعات خوب بود اما عمدتا کاربرد حرفه ای پایینی داشتند. با توجه به اهمیت فناوری اطلاعات در دندانپزشکی، لزوم آشنایی بیشتر دانشجویان با این علم و کاربرد حرفه ای آن احساس می شود.

مقدمه: محیط دانشکده و فرآیند تحصیل در رشته دندانپزشکی، به طور بالقوه محیطی پراسترس است. لذا مطالعه حاضر با هدف بررسی عوامل استرس زای محیط آموزشی دندانپزشکی از دیدگاه دانشجویان دانشکده دندانپزشکی یزد انجام گرفت. روش بررسی: در این مطالعه توصیفی-تحلیلی به صورت مقطعی در سال 1400 بر روی دانشجویان بالینی دکتری عمومی دندانپزشکی یزد انجام پذیرفت. مشخصات دموگرافیک و میزان استرس دانشجویان در حیطه های مختلف، با استفاده از پرسش نامه استرس محیط آموزشی دندانپزشکی جمع آوری شد. داده ها با استفاده از نرم افزارversion 16  SPSS و آزمون های آماری تی، آنالیز واریانس و ضریب همبستگی پیرسون در سطح معنی داری 0/05 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج: از 240 دانشجوی شرکت کننده، 62/9 درصد مؤنث بودند. میانگین نمره استرس کل دانشجویان 13/7±80/17 از 132 بود. 40 درصد دانشجویان سطح استرس بالا، 59/2 درصد متوسط و تنها 0/8 درصد سطح استرس پایینی نشان دادند. میانگین نمره کل استرس دانشجویان و به تفکیک حیطه ها، براساس جنسیت، تحصیلات والدین و سال ورودی دانشجویان اختلاف آماری معنی داری نشان نداد (0/05

زمینه و هدف: میزان تولید مقالات علمی یکی از معیارهای توسعه یافتگی کشورها است. با توجه به وجود 18 دانشکده دندانپزشکی در کشور انتظار می رود تولید مقالات علمی دندانپزشکی بسیار بیشتر باشد. هدف از تحقیق حاضر بررسی نظر دانشجویان تخصصی دندانپزشکی در رابطه با موانع و مشکلات تولید مقاله علمی از تحقیقات علمی دندانپزشکی بود.روش بررسی: پرسشنامه خود ایفا در بین دانشجویان تخصصی تمام دانشکده های دندانپزشکی ایران در خرداد 89 توزیع شده و پاسخ ها تا آذر 89 جمع آوری شد. موانع تولید مقالات علمی به وسیله هشت جمله مورد سوال قرار گرفت. برای آنالیز آماری از آزمون Chi-square استفاده شد.یافته ها: در مجموع تعداد 270 پرسشنامه تکمیل شده از 14 دانشکده جمع آوری شد. میانگین سنی پاسخ دهندگان 3.8±29.6 سال بود و 53% آنها را مردان تشکیل می دادند. نزدیک به نیمی از پاسخ دهندگان اعلام کردند که دست کم یک مقاله علمی دندانپزشکی منتشر کرده اند. کمتر از نیمی از پاسخ دهندگان اعلام کردند که از نتایج پایان نامه دوره عمومی، مقاله ای منتشر کرده اند. این مطلب در زنان و در دانشجویان جوان تر بیش از سایرین صدق می کرد (0.05>P). شایع ترین موانع تولید مقالات علمی، فقدان مرکزی برای ویرایش زبان انگلیسی، فقدان انگیزه مالی، فقدان شرایط مناسب، و عدم تسلط به اصول نگارش متون علمی گزارش شدند.نتیجه گیری: برای افزایش سهم دندانپزشکی ایران در تولید مقالات علمی دندانپزشکی، باید به ظرفیت دانشجویان تخصصی دندانپزشکی توجه شده و با فراهم کردن شرایط مناسب، موانع تولید و انتشار مقاله علمی برطرف گردد. بخصوص با توجه به نتایج مطالعه حاضر، فراهم کردن شرایط ویرایش زبان انگلیسی، برقراری عوامل انگیزشی مالی و فراهم کردن محیط مناسب برای نوشتن مقاله و ارایه آموزش های نوشتن مقالات علمی باید در اولویت قرار بگیرد.

1زمینه و هدف: با توجه به مشکلات ناشی از استرس های شغلی و نیز فرسودگی ناشی از این استرس، هدف از مطالعه حاضر تعیین فرسودگی تحصیلی و استرس محیط دندانپزشکی و نیز ارتباط آن ها در دانشجویان دندانپزشکی شهر اصفهان بود. روش بررسی: مطالعه تحلیلی-مقطعی حاضر در سال1400 و با شیوه نمونه گیری در دسترس انجام شد. داده ها با استفاده از پرسشنامه 12 سؤالی BCSQ-12-SS (Burnout Clinical Subtype Questionnaire) و پرسشنامه 32 سؤالی DES (Dental Environment Stress) از دانشجویان دندانپزشکی عمومی شهر اصفهان از دانشگاه های علوم پزشکی اصفهان و آزاد اصفهان جمع آوری شد. دانشجویان داوطلب به صورت آنلاین از طریق شبکه های اجتماعی تلگرام و واتس آپ به پرسشنامه ها پاسخ دادند. اطلاعات با استفاده از نرم افزار SPSS26 و آزمو ن های من ویتنی یو، کروسکال والیس، ضریب همبستگی اسپیرمن و نیز رگرسیون خطی (سطح معنی داری 05/0>P) تحلیل شدند. یافته ها: از بین 300 شرکت­کننده (نرخ پاسخگویی=64%)، میانگین سنی 72/2±25/24 بود و 7/54% زن بودند. میانگین نمره فرسودگی تحصیلی 66/0±61/2 از حداکثر نمره 5 گزارش شد. بیشترین بعد تأثیر گذار بر فرسودگی بعد بار اضافی (overload) بود. میانگین نمره DES، 51/0±80/2 از حداکثر نمره 4 گزارش شد و بیشترین بعد تأثیر گذار بر DES، بعد آموزش بالینی بود. همبستگی مستقیمی بین استرس محیط دندانپزشکی و فرسودگی تحصیلی مشاهده شد (001/0>P، 33/0=r). نتیجه گیری: فرسودگی تحصیلی در بین دانشجویان دندانپزشکی شهر اصفهان متوسط و استرس محیط دندانپزشکی بالا بود. با توجه به ارتباط مستقیم بین استرس و فرسودگی باید تلاش بیشتری برای کاهش استرس محیط دندانپزشکی به ویژه در حیطه آموزش بالینی صورت گیرد

هدف: مطالعه حاضر در مورد سطح بهداشت دهان دانشجویان که جزو افراد تحصیل کرده جامعه می باشند انجام شد.مواد و روشها: 242 نفر از دانشجویان شامل 90 نفر دانشجوی دندانپزشکی (49 نفر مذکر و 41 نفر مونث) و 152 نفر دانشجوی غیر دندانپزشکی (83 نفر مذکر و 69 نفر مونث) از رشته های پزشکی، داروسازی، کارشناسی ارشد و پیراپزشکی بصورت تصادفی طبقه ای انتخاب شدند نوع مطالعه نیز جزو مطالعات توصیفی بوده جهت ثبت اطلاعات پرسشنامه ای تهیه شد و اطلاعاتی در مورد دفعات مسواک زدن، نحوه مسواک زدن، استفاده از نخ دندان، دهانشویه و خمیردندان ثبت گردید. علاوه بر آن دانشجویان مذکور که در بخش پریودانتیکس معاینه شدند Plaque Index (Oleary)، Gingival Index (Loe Sillnes) در آنها مورد محاسبه قرار گرفتند.نتایج (یافته ها): پس از اتمام مراحل فوق اطلاعات بدست آمده با تست های آماری Chi Square Kruskal Wallis, T-test و آزمون Fisher آنالیز گردید و نتایج زیر بدست آمد:1 – میزان P.I. در دانشجویان دندانپزشکی بصورت معنی داری کمتر از دانشجویان غیر دندانپزشکی بود.2 – میزان P.I. در دانشجویان غیر دندانپزشکی با افزایش سال تحصیلی بصورت معنی داری کاهش نشان می داد، ولی در دانشجویان دندانپزشکی اینگونه نبود.3 – میزان P.I. در جنس مونث کمتر از جنس مذکر بود.4 – میزان G.I. در دانشجویان دندانپزشکی بصورت معنی داری کمتر از دانشجویان غیر دندانپزشکی بود.5 – دفعات مسواک زدن در خانمها، بیشتر از آقایان در هر دو گروه بود.6 – دفعات استفاده از نخ دندان در دانشجویان دندانپزشکی بصورت قابل توجهی بیشتر از دانشجویان غیر دندانپزشکی بود.7 – دانشجویان دختر بیشتر از دانشجویان پسر از دهان شویه استفاده می کردند.نتیجه گیری: نهایتا اینکه دانشجویان دندانپزشکی در استفاده از عوامل کمکی جهت ارتقا سطح بهداشت دهان توجه بیشتری نشان می دادند. از طرف دیگر در مقایسه دو جنس نیز مشاهده شد که خانمها در رعایت بهداشت دهان و دندان کوشاتر می باشند.

زمینه و هدف: با وجود لزوم آموزش دندانپزشکی پاسخگو، هدف از ارایه واحدهای درسی دندانپزشکی جامعه نگر، راهکاری جهت بهبود سلامت دهان و دندان جامعه و جبران کاستی های نظام درمان بوده است. بنابر اهمیت ارزیابی، هدف این مطالعه تعیین وضعیت نگرش و باور دانشجویان دندانپزشکی در سال های آخر تحصیل نسبت به آموزش های دندانپزشکی مبتنی بر جامعه بود. روش بررسی: مطالعه حاضر به صورت مقطعی بر روی 159 نفر از دانشجویان دندانپزشکی سال ششم (ورودی مهرماه و بهمن ماه) دانشکده دندانپزشکی اصفهان به صورت سرشماری انجام شد. این دانشجویان در سال تحصیلی 1397 پرسشنامه مربوطه را که توسط محققین در سه بخش نگرش نسبت به فعالیت در عرصه، آموزه ها و تجربیات از فعالیت در عرصه حین آموزش و موانع و مشکلات فعالیت در عرصه ساخته و روایی محتوایی و صوری آن تایید شده بود به طور خود ایفاء، تکمیل نمودند. پس از جمع آوری اطلاعات و آنالیزهای توصیفی، ارتباط متغیر های جنسیت و سال ورود با نمرات نگرش با آزمونMann-Whitney U مورد تحلیل قرار گرفت. یافته ها: از مجموع 102 پرسشنامه پاسخ داده شده (ضریب پاسخ دهی64%)، نیمی از دانشجویان معتقد به لزوم فراهم کردن خدمات درمانی به صورت سرویس های سیار یا خارج از مطب برای جامعه بودند. 90% دانشجویان موافق تلفیق آموزش در عرصه با آموزش های متداول در دانشکده دندانپزشکی بوده و این خدمات را فرصتی برای استفاده از تجربیات و دانش خود برای ارتقای سلامت دهان و دندان جامعه می دانستند. 84% از آن ها قایل به تقویت اعتماد به نفس حین ارایه خدمات خارج از دانشکده بودند. در بسیاری از گزاره های حیطه نگرش به ارایه خدمت در عرصه درصد قابل توجهی (50% تا 60%) نظری نداشتند. نتیجه گیری: اگرچه در بسیاری از حوزه های نگرشی نسبت به ارایه خدمات در عرصه های اجتماعی و نیز نگرش به آموزه ها و تجربیات از دندانپزشکی مبتنی بر جامعه نگرش خوب و مثبتی وجود دارد، توجه و کار در حوزه نگرشی-عاطفی آموزش در این زمینه در کنار محتوای آموزشی ضروری به نظر می رسد.

مقدمه: یکی از مهم ترین وظایف آموزشی دانشگاه های علوم پزشکی کشور، تربیت و آموزش دانشجویان دوره عمومی است. مطالعات انجام شده در زمینه علوم پایه بیش تر در راستای ارزیابی کیفیت آموزشی دروس علوم پایه است و کم تر مطالعه ای به ارزیابی کیفیت آزمون علوم پایه پرداخته است. این مطالعه با هدف بررسی دیدگاه دانشجویان دندانپزشکی اصفهان، یزد، کاشان در مورد آزمون جامع علوم پایه در سال 1396 انجام شد. روش ها: در این مطالعه توصیفی-مقطعی، 280 دانشجو ی دندانپزشکی دانشگاه های اصفهان، یزد و کاشان به صورت سر شماری شرکت کردند. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه ای از پیش ساخته توسط نصری که روایی و پایایی آن تایید شده بود، شامل 26 سؤال پنج گزینه ای در هفت حیطه بود. داده ها با استفاده ازآزمون آنالیز واریانس یک طرفه، ضریب همبستگی پیرسون و آزمون T-test تجزیه و تحلیل گردید. نتایج: مقایسه میانگین نمرات به تفکیک دانشگاه حاکی از تفاوت معنادار در حیطه ی فواید آزمون (698/5, f= 05/0(p< و محتوای سؤالات (717/3, f= 05/0(p< بین دانشگاه ها است. بر اساس سهمیه ی قبولی دانشجویان در دانشگاه تفاوت معناداری بین دو جنس در هیچ کدام از حیطه ها دیده نشد. براساس آزمون آنالیز واریانس یک طرفه در میانگین نمره به تفکیک ترم تحصیلی تفاوت معناداری درحیطه محتوا سؤالات (362/2, f= 05/0(p< و فواید آزمون (059/3, f= 05/0(p< مشاهده شد. نتیجه گیری: در این مطالعه اگر چه اکثر دانشجویان، آزمون علوم پایه را برای سنجش اطلاعات ضروری دانسته اند ولی نمره امتحان را بیانگر دانش دانشجو نمی دانستند. با در نظر گرفتن نتایج تحقیق به نظر می رسد تجدید نظر در مورد آزمون علوم پایه و برگزاری آن به عنوان آزمون جامع دندانپزشکی در اواخر دوره عمومی فواید منطبق تری با اهداف کوریکولوم جدید دندانپزشکی در پی دارد.